فیلم سینماییفیلم و سریال

نقد و رمزگشایی فیلم Schindlers List 1993 (فهرست شیندلر)

کارگردان آمریکایی ، فیلم صهیونیستی

Production company: Amblin Entertainment

Distributed by: Universal Pictures

IMDb (8.9 – ‎981,848 votes)

Rotten Tomatoes (97% – 86 reviews)

Metacritic (93% – 23 critics)

Budget: $22 million

Box office: $321.2 million

در رابطه با Schindlers List صهیونیست‌ها همواره برای تهاجم فرهنگی به ملت‌ها و به زیر سلطه کشاندن آنان، انواع ابزارها و شیوه‌ها را به کار برده و می‌برند. می‌گویند انسان در برابر شهوات و غرایز حیوانی خود بسیار ضعیف است. در این میان هنر، به ویژه هنر هفتم، از جمله مهم‌ترین و در عین حال خطرناک‌ترین ابزارهایی است که می‌تواند غرایز بشری را به سمت و سویی حیوانی سوق دهد. به ویژه اگر مسایل جنسی در آن مورد استفاده قرار گیرد.
این همان عاملی است که موساد به عنوان بازوی اجرایی رژیم اشغالگر قدس و صهیونیسم، همه‌روزه به‌وسیله آن، فرهنگ‌ها و ملت‌ها را مورد حمله قرار می‌دهد.

برای درک بهتر موضوع، فیلم Schindlers List را مثال می‌زنیم. این فیلم یکی از جنجال برانگیزترین فیلم‌های سینمایی است که در طول تاریخ پر فراز و نشیب سینما توسط یهودیان و با سرمایه آنان ساخته شده است.

Schindlers List (فهرست شیندلر) آی نقد
Schindlers List (فهرست شیندلر) آی نقد

این اثر صهیونیستی توانست در میان غوغاسالاری یهود و صهیونیسم بین‌الملل، هفت جایزه اسکار را نصیب خود سازد. اما بد نیست کمی از سرگذشت استیون اسپیلبرگ کارگردان این فیلم جنجالی سخن بگوییم که در جای خود خواندنی است:

استیون اسپیلبرگ در سال 1947 میلادی در ایالت «اوهایو» آمریکا که عمده یهودیان مهاجر اروپایی در آن ساکن بودند، به دنیا آمد. در سن 18 سالگی اولین فیلم خود را با نام «مبارزه» به معرض نمایش گذاشت. داستان فیلم درباره یک مرد یهودی است که در تجارت شکست می‌خورد و تصمیم می‌گیرد به سرزمین موعود یعنی فلسطین مهاجرت کند.

این فیلم در آمریکا کمترین توفیقی به دست نمی‌آورد. لذا یک توزیع‌کننده یهودی آن را به انگلستان برده و در آن‌جا به نمایش می‌گذارد، ولی باز هم شکست می‌خورد و از استقبال عمومی بی‌نصیب می‌ماند. با این حال توزیع‌کننده یهودی دست از حمایت از اسپیلبرگ برنمی‌دارد و از او می‌خواهد باز هم فیلم بسازد.

اسپیلبرگ نیز با شور و شوقی عجیب، دومین فیلمش را با نام «رهایی» بر پرده می‌آورد و در آن، صحنه‌های جدال خونین میان حیوانات درنده و مردم یک شهر آرام را به تصویر می‌کشد. وی درباره این فیلم گفت:
«مردم شهر آرام، مظلومان و مستضعفان زمین یعنی یهودیان و حیوانات درنده، نازی‌ها و عرب‌های تروریست هستند که می‌خواهند آرامش یهودیان را به هم بزنند!» (1)

این سخنان به قدری توهین‌آمیز و وقیح بود که یکی از منتقدان آمریکایی در پاسخ به اظهارات اسپیلبرگ گفت: «چرا شما در این فیلم درباره کشتار سرخ‌پوست‌ها به دست آمریکایی‌ها چیزی نگفتید؟!» (2)

Schindlers List (فهرست شیندلر) آی نقد
Schindlers List (فهرست شیندلر) آی نقد

اسپیلبرگ پس از ساخت تعدادی فیلم حادثه‌ای و ماجراجویانه مثل «آرواره‌ها»، «ای تی» و «برخورد نزدیک از نوع سوم»، سرانجام با پیشنهاد یک دلال یهودی که آثار قبلی او را مورد حمایت قرار داده بود، سناریوی فیلم فهرست شیندلر را برای ساخت انتخاب کرد. به او گفته شد که اگر چنین فیلمی بسازد، تمام یهودیان جهان متوجه او خواهند شد و فیلمش به بزرگترین و مهمترین سند رنج‌ها و محنت‌های قوم یهود تبدیل می‌شود!

اسپیلبرگ هم برای کارهای تحقیقاتی و مطالعاتی 12 سال وقت صرف کرد تا این‌که روز فیلمبرداری فرا رسید. روزنامه‌های رژیم صهیونیستی با تیتر درشت، خبر آغاز ساخت فیلم را منتشر کردند و عزر وایزمن رئیس جمهور وقت رژیم اشغالگر قدس، در فرودگاه «بن گوریون» شخصاً به استقبال اسپیلبرگ رفت تا حمایت کامل رژیمش را از این فیلم، به وی ابلاغ کند.

وایزمن حتی برای به اصطلاح تبرّک فیلم، یک حاخام یهودی را با وی به لهستان فرستاد تا در تمام لحظات فیلمبرداری در کنارش باشد. این حاخام، شنبه هر هفته را تعطیل می‌کرد و با تیم سازنده فیلم نماز می‌خواند و همیشه به آنها می‌گفت: «این فیلم شما را به خداوند متعال نزدیک می‌سازد و شما از مقربان درگاه او هستید!» (3)

اما این فیلم چه پیامی را در خود نهفته دارد؟ واقعیت آن است که یهودیان هرگز از تکرار افسانه کوره‌های آدم‌سوزی آلمان نازی و آوارگی‌شان در طول تاریخ خسته نمی‌شوند و همواره در تلاشند تا به هر شکل ممکن، هم‌دردی افکار عمومی جهان را با رژیم نامشروع‌شان که چون غده‌ای سرطانی در اراضی اعراب و مسلمانان ایجاد شده، برانگیزند.

این همان هدفی است که فیلم به دنبال آن است. لیکن مهم، حجم امکانات مادی و نیروی انسانی صرف شده و نوع ساختار فیلم است که به بیننده این‌گونه القا می‌کند که ببینید چه ظلم‌ها و ستم‌ها که در طول تاریخ بر یهودیان بیچاره و مظلوم نرفته است!

Schindlers List (فهرست شیندلر) آی نقد
Schindlers List (فهرست شیندلر) آی نقد

فهرست شیندلر در سکانس‌های آغازین، یک خانواده یهودی را به تصویری می‌کشد که در کمال آرامش و راحتی در آلمان زندگی می‌کنند. بزرگترها پس از چندین ساعت کار سخت و طاقت فرسا به خانه بر می‌گردند و همراه با بچه‌ها دور میز شام می‌نشینند تا در محیط گرم خانواده غذا بخورند. اینها کارگران کارخانه‌ای هستند که صاحب آن شیندلر است. اما به ناگاه آرامش به هم می‌ریزد و نازی‌ها وارد خانه می‌شوند، اسباب و اثاثیه را می‌شکنند، میز غذا را واژگون می‌کنند و مردان را با خود می‌برند. در ادامه این صحنه، نازی‌ها به سایر اتاق‌ها می‌روند تا همه جا را بگردند. در این هنگام زنان زیورآلات و جواهراتشان را در لابه لای نان‌ها یا دستشویی مخفی می‌کنند تا به دست سربازان هیتلر نیفتد.

خوب، طبعاً احتیاجی نیست از خود بپرسیم نازی‌ها چرا چنین رفتاری با یهودیان دارند؟!… فیلم اصلاً به این مسأله اشاره نمی‌کند که یهودیان چگونه از طریق رباخواری بر اقتصاد و سیستم بانکی آلمان مسلط شدند و به طرزی باور نکردنی و در مقیاسی فوق تصور به اشاعه فساد و فحشا در این کشور پرداختند، به گونه‌ای که باید گفت، آلمان جزو قلمرو یهود به شمار می‌رفت (صد البته اکنون نیز چنین است).
به باور سازندگان فیلم، این ادعا وارد نیست و تنها صحنه‌های رفتار خشن سربازان نازی با یهودیان است که با واقعیت تطابق دارد.

از سوی دیگر در برخی صحنه‌ها که از تکنیک بسیار پیشرفته‌ای برخوردار است، صهیونیست‌ها دست از تحریک جنسی بیننده برنمی‌دارند و مردان و زنانی را نشان می‌دهند که عریان در صفی طولانی ایستاده‌اند، گویی روز محشر است. مردان در اتاقی تنگ و تاریک قرار می‌گیرند و سرب داغ قطره قطره بر سرشان ریخته می‌شود. زنان نیز اگر زیبا باشند به فرماندهان پیشکش می‌شوند و اگر بر و رویی نداشته باشند، در شکنجه‌گاه، منتظر مرگی دردناک می‌مانند.

Schindlers List (فهرست شیندلر) آی نقد
Schindlers List (فهرست شیندلر) آی نقد

منتقدان اعتقاد دارند که هدف Schindlers List گرامی‌داشت یاد و خاطره شیندلر آلمانی است که کارگران و زیردستان یهودی خود را با پرداخت رشوه از آتش کوره‌های آدم‌سوزی هیتلر می‌رهاند. سازندگان فیلم صرف‌نظر از هدف اصلی‌شان که هم‌دردی با رژیم صهیونیستی است، می‌کوشند تا انصار یهود را منزلتی آسمانی بخشیده و به اصطلاح آنان را به عرش ببرند.
در سکانس پایانی، ما به عینه این تلاش را شاهدیم. آنجا که مقبره پر زرق و برق شیندلر و لوح بزرگ بالای آن در سرزمین‌های اشغالی نشان داده می‌شود که روی آن نوشته شده است: «قهرمان ملی یهود!».

همزمان، نوادگان خانواده‌هایی که توسط شیندلر نجات یافته‌اند را می‌بینیم که همه ساله بر سر مزار ناجی اجدادشان حاضر می‌شوند و آنجا را چون مکانی مقدس زیارت می‌کنند و در نهایت فیلم با این جمله به پایان می‌رسد:
«اسرائیلی‌ها هر جا که باشند یاد و خاطره مردی بزرگ و قهرمانی ملی چون شیندلر را گرامی می‌دارند!»

Schindlers List در سراسر جهان به نمایش درآمد. اما برخی کشورهای عربی از جمله لیبی، تونس، سوریه و مصر این فیلم را دروغ‌پردازی صهیونیست‌ها توصیف کرده و از پخش آن ممانعت به عمل آوردند.

حمایت سندیکای یهودیان آمریکا از کارگردان فهرست شیندلر به تقدیر و تشکر رسمی و اعطای هفت جایزه اسکار محدود نشد، بلکه این امر ابعاد اقتصادی گسترده‌ای یافت. به گونه‌ای که بانک صهیونیستی تبار «چس مانهاتان» تسهیلاتی به مبلغ سه میلیارد دلار برای کمک به استودیوی سازنده فیلم یعنی دریم ورکس که به اسپیلبرگ تعلق دارد، در نظر گرفت.

اسپیلبرگ نیز به پشتوانه این ارقام نجومی با شجاعتی بسیار‍! اعلام کرد که می‌تواند با بزرگ‌ترین شرکت ژاپنی یعنی یونیورسال که مدتی قبل در خرید سهام آن ناکام مانده بود، رقابت کند! از این رو پس از آن که ژاپنی‌‌ها در برابر مجموعه فیلم‌های یهودی موضع‌گیری کردند، اسپیلبرگ توانست به آرزوی دیرینه خود که همانا کسب سهام شبکه «ای. بی. اسرائیل» آمریکا بود، جامه عمل بپوشاند.

مدتی بعد، یعنی در سال 1995 میلادی، جمعیت یهودیان آمریکا (آیپک) با صدور بیانیه‌ای از تمام شرکت‌های بزرگ یهودی درخواست کرد تا اسپیلبرگ را برای خدمت به اهداف قوم یهود، مورد حمایت مادی و معنوی خود قرار دهند.

مجله آمریکایی «فوربس» نیز در مورد اسپیلبرگ و میزان درآمد و ثروتش نوشت: «برای اولین بار در طول تاریخ، نام یک کارگردان سینما در فهرست ثروتمندترین ستارگان‎‌ هالیوود ثبت می‌شود»
به نوشته این مجله، اسپیلبرگ در سال 1994 با کسب درآمدی بالغ بر 335 میلیون دلار، در ردیف پردرآمدترین ستارگان سینما قرار گرفت! (4)

پی‌نوشت‌ها:
1. (اسرائیل تسرق الفن المصری) اسرائیل، هنر مصر را می‌رباید، محمد الغیطی، ص 127.
2. کیهان، 1380/2/1، ص 12.
3. اسرائیل، هنر مصر را می‌رباید، ص 108.
4. کیهان، 1380/2/5، ص 9.

;

منبع
برگرفته از کتاب صهیونیسم و سینما به قلم سعید طبیعت‌شناس
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

‫5 نظرها

  1. سلام
    بنده یکی از تحلیلگران سایت فراپرده هستم:http://faraparde.ir/
    باورتون نمیشه چقدر خوشحال شدم وقتی فهمیدم یه سایت درست وحسابی دیگه توحوزه تحلیل استراتژیک رسانه، داره کار میکنه…
    واقعا خدا قوت

    خوشحال میشم همکاری بیشتری چه تو حوزه پژوهشی وچه حوزه های دیگه باهم داشته باشیم …

    راستی من یه تحلیل مفصل با رویکرد استراتژیک از انیمیشن فهرست مقدس که درباره هلوکاست علیه یهوده، نوشتم.
    خوشحال میشم مطالعش کنین نظرتون رو بگید…
    اگه خوب بود تو سایتتون بذارید

    اگر علاقه داشتید میتونم با مدیر سایت فراپرده برای انتشار مطالب سایت شماهم رایزنی کنم.

    1. سلام دوست عزیز
      باعث افتخار هست که با دوستانی که تو این زمینه فعال هستند، ارتباط داشته باشیم و بتونیم کارهای گروهی خوبی انجام بدیم، برای آشنایی بیشتر مشتاق هستیم
      می تونید از طریق آدرس گروه تلگراممون که توی بالای سایت گذاشته شده، تماس برقرار کنید یا اینکه تحلیلتون رو از طریق سایت ارسال کنید خوشحال میشم بخونمش، همچنین ما به شدت به نویسنده های جدید نیازمند هستیم و جای خوشحالی هست با هم بیشتر آشنا بشیم

      1. ممنون از لطف شما
        انشالله توگروه تلگرامتون مقاله رو خدمتتون میفرستم
        راستی ایکاش توسروش فعالیت میکردید

  2. آتش نگرفتی موقع دیدن فیلم ؟
    آدم فکر میکنه هر لحظه احتمال ترکیدنت بوده
    🙂

  3. متاسفانه نگارنده متن درک درستی از هنر سینما ندارد و علی‌رغم این‌که مدعی است دیگران در معرض خطر تهاجم فکری هستند، خودش به شدّت تحت تاثیر تحمیلات فکری و عقیدتی داخلی قرار گرفته است.
    -به عنوان مثال سکانسی که زنان حاضر در صف به صورت عریان به نمایش گذاشته می‌شوند، کاملاً در خدمت محتوای اثر بود. تحریک جنـسی؟ بعید می‌دانم حتّی یک بیننده با شعور سینمایی پایین هم با دیدن این سکانس تحریک شود. اگر کارگردان قصد تحریک بیننده را داشت از زنان زیبارو و جوان بیشتر استفاده را می‌برد و بی‌گمان رنگی‌بودن اثر در اولویت قرار می‌گرفت. همچنین در قاب‌بندی‌ها، ریتم تدوین و زوایای دوربین نیز به‌گونه‌ای عمل می‌کرد که در فیلم‌های سینمایی تحریک‌کننده به کار می‌رود. نه این‌که نمایش عریان مردان ضعیف‌بنیه، پیرمردان و زنان پیر، جوانان آلوده به گل و لای، ریتم سریع و… را در دستور کار قرار بدهد. دیگر تصاویر عریان هم در خدمت محتوا است. بفرمایید چگونه می‌شود بدون نمایش این صحنه‌ها میزان کشش جنـسی شخصیت‌ها را به تصویر کشید؟ زیرنویس بگذارند که این آقا x است؟ راضی می‌شوید؟ دیدگاه‌تان را نسبت به محتوا عوض کنید و به جای این‌که به دنبال هدف کارگردان و دست‌های پشت پرده باشید، برداشت خودتان را ملاک قرار دهید زیرا برداشت‌ها نسبی است. من با دیدن این اثر بر عقیده پیشینم مبنی بر تنفر از جنگ و بردگی، تمایل به انسانیت و کمک به هم‌نوع، نگاه برابر به زن و مرد، آزادی فکری و… بیشتر موکد شدم. شما چطور؟
    -امّا اساسی‌ترین مطلب، مربوط به نگاه یهودی‌ستیزانه، توهم توطئه و القائات داخلی راجع به بحث نازیسم و جنایات مربوط به جنگ جهانی دوّم است. استدلالی مضحک آورده‌اید که چون «برخی» از یهودی‌ها رباخواری می‌کردند و برخی هم سبب اشاعه فساد شده‌اند، این جنایات و ستم‌های وارده بر آن‌ها جای توجیح دارد. دقّت کنید، مسلم است که برخی از یهودی‌ها اهل ربا و فساد هستند، آن زن و کودک بی‌گناه چه گناهی دارد که به جهت به همراه داشتن برچسب یهودی باید مورد ظلم و ستم قرار بگیرد؟ نفرمائید ظلم و ستمی نبوده و همه‌اش صحنه‌سازی است. اگر 6 میلیون نباشد، حداقل سیاست کلی نازیسم در رابطه با یهودی‌ها و یا مثلاً سخنرانی‌های سران‌شان که غیرقابل انکار نیست. حالا چرا راه دوری برویم، در کشور خودمان هم توسط برخی مسلمان‌ها و ایرانی‌ها ربا و فساد می‌شود. حال همه مسلمان‌ها و ایرانی‌ها را به یغما پیوند بزنیم؟ این شد استدلال؟ نفرمائید آن‌که اهل ربا و فساد است، مسلمان نیست و صرفاً نام اسلام را یدک می‌کشد. پس آن‌ها هم یهودی واقعی نیستند و صرفاً صفت یهودی را یدک می‌کشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
بستن