کمپانی های اختاپوسی در هالیوود و انیمه؛ بررسی پشت پرده اقتصاد رسانه های جهان

سینما یک هنر-صنعت-رسانه است. هنر بودن سینما یعنی می‌تواند با جذابیتی که دارد، بر روی احساسات، گرایش‌ها و عواطف ما اثر بگذارد و برایمان عشق و نفرت بسازد. رسانه است، پس می‌تواند پیام دهد، ایدئولوژی خاصی را ترویج کند یا یک تفکر را تخریب نماید. اما سینما صنعت هم است و بعد صنعتی سینما باعث می‌شود پول در تولید فیلم تعیین کننده باشد. فیلم سازی (منظور اعم از تولید انیمیشن، فیلم رئال، انیمه و بازی است) بسیار پر هزینه است. پس طبیعتا بایستی سرمایه‌داران (دولتی یا خصوصی) به سراغ فیلمسازی بروند و مردم عادی معمولا توان فیلمسازی در سطح پایین را هم ندارند؛ چه برسد به اینکه بخواهند یک فیلم مشهور جهانی بسازند.

از طرفی در سینما مسئله انتشار و پساتولید هم هست و زمانی یک فیلم، خوب فروش می‌رود که هم تبلیغات خوبی داشته باشد و هم در سالن‌های زیادی در سراسر جهان پخش شود. جدیدا هم شبکه‌های کابلی و اینترنتی آمده‌اند و جای سالن‌های سینما را پر کرده‌اند. بنابراین در بخش انتشار فیلم بایستی اصحاب رسانه و مالکان بسترهای پخش، به داد فیلم برسند تا اثر در فروش شکست نخورد.

در این مقاله می‌خواهیم به بررسی کمپانی‌های فیلم‌سازی بپردازیم تا با اختاپوس های رسانه‌ای جهان آشنا شویم. در بحث‌های تحلیل و نقد می‌دیدیم که آثار شاخص جهان، محتوای خاصی را (عمدتا بر اساس نگاه کابالیستی) ترویج می‌کنند. در این یادداشت سعی می‌کنیم با شناخت کمپانی‌های اصلی تولید فیلم و بازی در غرب و انیمه در شرق، کشف کنیم که پشت پرده اقتصادی این ماجرا چگونه رقم خورده است. بنابراین در دو سطح به بررسی کمپانی ها میپردازیم؛ اول بررسی خود کمپانی های اختاپوسی در رسانه است که نشان می‌دهد هزاران فیلم تحت تسلط یک کمپانی مادر ساخته می‌شود. سطح دوم هم این است که خود کمپانی های مادر یا بعضی کمپانی های مستقل هم در سهامشان وابسته به چند گروه اقتصادی خاص هستند.

شرکت‌های مدیریت دارایی، مدیران پشت پرده اقتصاد جهان

مفهوم غریبی در فضای اقتصادی دنیا وجود دارد که چیزی شبیه به بانک است. شرکت‌های مدیریت دارایی (Asset Management Firms) اموالی را از مردم دریافت می‌کنند و با آن در چیزهای مختلفی (اوراق قرضه و املاک و کالاهای مختلف و…) سرمایه‌گذاری می‌کنند. این گروه‌ها چیزی شبیه به بانک هستند، اما بانک‌ها پول مردم را نگه می‌دارند و وام می‌دهند، ولی این گروه‌ها صرفا پول مردم را می‌گیرند و با سرمایه‌گذاری در جاهای مختلف، ارزش سرمایه آن‌ها را افزایش می‌دهند. جالب توجه است که عمده اقتصاد جهان در قبضه همین گروه‌ها است. تا جایی که دارایی تحت مدیریت تنها یک شرکت (شرکت بلک راک به عنوان ثروتمندترین شرکت مدیریت دارایی جهان) حدود دوازده هزار میلیارد دلار است!(منبع اسامی و دارای‌های بلک راک)

طبیعی است که چنین ثروت عظیمی قدرت بسیاری با خود به همراه بیاورد. تا جایی که این شرکت‌های ابرسرمایه‌دار در موارد مختلفی (از تولید مواد غذایی گرفته تا تولید فیلم) مشارکت مالی دارند و در کمپانی‌های مادر در عرصه‌های مختلف نظامی، رسانه‌ای، تکنولوژیک، سرگرمی و… بیشترین سهام را دارا هستند. حتی سهام مهم‌ترین بانک های آمریکا نیز در اختیار همین گروه ها است. می‌دانیم که هر گروهی که سهام بیشتری داشته باشد، طبیعتا همان گروه است که برای کمپانی‌ها سیاست تعیین می‌کند و هدایت استراتژیک کمپانی با این گروه‌ها است(منبع از استاد محمد کهوند).

چند شرکت آمریکایی محدود (مثل بلک راک، فیدلیتی، ونگارد، استیت استریت، آی شیرز و…) با تسلط بر منابع مالی عظیمی که بخشی از آن را هم مردم در اختیارشان گذاشته‌اند، توانسته‌اند مثل یک اختاپوس در مسائل نظامی، بهداشت و سلامت، فرهنگ، آموزش و… نفوذ کنند و سهام کمپانی‌های اصلی را بخرند. لَری فینک صاحب بلک راک و بعضی دیگر از صاحبان این شرکت‌های بین‌المللی و ابرسرمایه‌دار، یهودی هستند(منبع).

اما اساسا نمی‌توان در مورد این اشخاص اطلاعات خاصی بدست آورد و ما هم هدفمان این نیست که تک تک گروه‌ها را یهودی جلوه دهیم. قبلا در مطلبی با عنوان «هالیوود، جولانگاه فراماسونری» دیدیم که بعضی ژورنالیست‌های مطرح غربی، از فراماسون بودن بنیان‌گذاران هالیوود پرده برداشتند. بنابراین نژاد یهودی ملاک نیست و مهم عضویت در لژهای ماسونی یا فرقه‌های شبه ماسونی است. پس نباید توقع داشت امروز که این افراد زنده هستند، ما اطلاعاتی از عضویتشان در این لژها پیدا کنیم. باید چند دهه بگذرد تا مثل والت دیزنی، اطلاعات سوخته‌ای پیرامون ماسون بودنش منتشر شود. همانطور که یهودی بودن بنیانگذاران هالیوود در زمانی که زنده بودند مورد انکار قرار می‌گرفت، اما پس از مرگشان نیل گابلر در کتاب «امپراطوری هالیوود» از یهودی بودن تمام بنیانگذاران هالیوود پرده برداشت.

در ادامهٔ بحث به سراغ کمپانی‌های سرگرمی‌ساز غربی می‌رویم تا ببینیم وضعیت این کمپانی‌ها و نسبتشان با شرکت‌های فوق‌الذکر چگونه است. اینکه دقیقا چه اشخاصی با چه تفکری پشت این گروه ها هستند، با دسترسی محدود ما قابل فهم نیست و برای بررسی فکری این جریان ها بایستی به تحلیل محتوایی جریان های رسانه ای پرداخت.

مخاطبان گرامی حتما برای اطمینان از تسلط کمپانی‌های مادر بر شرکت‌های و استودیوهایی که ذکر می‌شود، اگر شک داشتند کافی است خودشان به صفحه ویکی‌پدیای انگلیسی همان شرکت مراجعه کنند. نگارنده تک تک کمپانی های کوچک و بزرگ را بررسی کرده است و برای شلوغ نشدن مقاله لینک های مربوطه را نیاورده است. مثلا با مراجعه به صفحه ویکی‌پدیای استودیوی مارول، در بخش Parent می‌بینیم که کمپانی مادر مارول، دیزنی است. بنابراین دسترسی به این اطلاعات کار پیچیده‌ای نیست و نگارنده صرفا مطالب چند سایت رسمی را در کنار هم گذاشته است. همچنین برای کشف سهام این شرکت ها، نام شرکت را به انگلیسی بنویسید، سپس این عبارت را قرار دهید: stock owners یا shareholders. مثلا برای یافتن اسناد سهام کمپانی اختاپوسی دیزنی: disney stock owners یا disney shareholders. با این روش همه ما میتوانیم به راحتی از سهامداران شرکت هایی که سهام عامشان منتشر شده اطلاع پیدا کنیم.

کمپانی‌های سینمایی

تمام فیلم و انیمیشن سازی هالیوود تحت تسلّط چند کمپانی آمریکایی است؛ از تولید تا توزیع و انتشار. در ادامه با این کمپانی‌های مادر که جریان اصلی هالیوود را می‌سازند آشنا می‌شویم.

۱. والت دیزنی (Walt Disney)

اکثر ما گمان می‌کنیم که کمپانی والت دیزنی، یک کمپانی ساخت انیمیشن است. این در حالی است که کمپانی والت دیزنی یک کمپانی مادر و اختاپوسی است که ده‌ها بخش بزرگ متشکل از استودیوها (مثلا کل استودیو قرن بیست و یکم را خریده است) شبکه‌های تلویزیونی (مثل نشنال جئوگرافیک و اِی‌بی‌سی) بخش‌های تولید و پخش موسیقی، تولید برنامه‌های تاریخی، تولید برنامه‌های ورزشی و… را شامل می‌شود.
استودیوهایی همچون لوکاس فیلم(سازنده ایندیانا جونز و جنگ ستارگان)، پیکسار(انیمیشن داستان اسباب‌بازی‌ها)، بلو اسکای(انیمیشن عصر یخبندان)، فاکس قرن بیستم(جان سخت، مردان ایکس)، مارول (تمام فیلم‌های مارول)، سرچ لایت(قوی سیاه و هتل بزرگ بوداپست) و استودیوهای خود والت دیزنی(درون بیرون و دزدان دریایی کارائیب)، در امر تولید فیلم، انیمیشن، بازی‌های کامپیوتری و دیگر آثار هنری ذیل والت دیزنی، فعال هستند. همچنین دیزنی صاحب بستر پخش فیلم دیزنی پلاس (+Disney) و هولو (hulu) است.

بنابراین هزاران فیلم و سریال و بازی و انیمیشن و موسیقی و… تنها توسط یک کمپانی مادر که دیزنی باشد تولید می‌شود. سه سهام‌دار اصلی شرکت دیزنی، ونگارد، بلک راک و استیت استریت هستند(منبع). همان شرکت های شبه بانکی که بالاتر دیدیم و ثروت های عظیم چند هزار میلیاردی دارند.

۲. وارنر برادرز دیسکاوری (Warner Brothers Discovery)

مجموعه چند رسانه‌ای و بین‌المللی وارنر برادرز دیسکاوری که از ترکیب وارنر مدیا و دیسکاوری تشکیل شد. این کمپانی شامل ده‌ها استودیو، شبکه تلویزیونی و بستر پخش و انتشار فیلم و برندهای رسانه‌ای دیگر است.استودیوها و بخش‌های تولید دی‌سی (سازنده تمام فیلم‌های دی‌سی مثل سوپرمن) نیو لاین سینما (سازنده ارباب حلقه ها) وارنر برادرز پیکچرز (سازنده دوازده یار اوشن) گروه انیمیشنی وارنر (سازنده انیمیشن‌های لگو) و گروه سرگرمی کسل راک (سازنده سریال سیتکام سینفیلد) است. این استودیوهای مختلف به تولید فیلم و بازی و انیمیشن می‌پردازند. همچنین شبکه‌های مشهوری همچون دیسکاوری، سی‌ان‌ان، تی‌ان‌تی و کارتون نتوورک هم در کنار چند شبکه دیگر به برادران وارنر تعلق دارد.

بسترهای پخش و توزیع فیلم نیز مثل اچ‌بی‌او (سازنده سریال بازی تاج و تخت) به همین کمپانی وابسته است. بنابراین این فعالیت‌های کمپانی از تولید آثار هنری تا پخش اخبار و تولید برنامه‌های تلویزیونی را دربر می‌گیرد. سه سهامدار اول این کمپانی، ونگارد، بلک راک و استیت استریت هستند(منبع). همان چند شرکت مدیریت دارایی خاص.

۳. کامکست کورپوریشن (Comcast corporation)

کمپانی کامکست علاوه بر تهیه پهنای باند اینترنت که یکی از زیرساخت‌های حیاتی اینترنت و ارتباطات در جهان است، در تولید و توزیع آثار هنری و فیلم ید طولایی دارد. کامکست صاحب ان‌بی‌سی یونیورسال است که خودِ ان‌بی‌سی یونیورسال (به عنوان یکی از بزرگ‌ترین کمپانی‌های پخش برنامه‌های تلویزیونی در آمریکا) با یونیورسال پیکچرز (یکی از بزرگ‌ترین کمپانی‌های تولید فیلم هالیوود) ترکیب شده است. کامکست صاحب هر دوی این غول‌های رسانه‌ای است.

کمپانی‌های یونیورسال پیکچرز (سازنده روانی هیچکاک) دریم ورکس (سازنده چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم؟) ایلومینیشن (سازنده من نفرت انگیز) و فوکوس فیچرز (سازنده کورالین) تحت مالکیت کامکست هستند. این کمپانی علاوه بر چندین شبکه تلویزیونی، صاحب بستر پخش فیلم پیکاک نیز است. سه سهامدار اول این کمپانی، ونگارد، بلک راک و استیت استریت هستند(منبع). همان اختاپوس های زرسالار.

۴. پارامونت گلوبال (Paramount Global)

پارامونت گلوبال یکی دیگر از کمپانی‌های بین المللی است که در تولید و توزیع آثار سینمایی و مالکیت شبکه‌های تلویزیونی (مثل مجموعه CBS) مختلف نقش پر رنگی دارد.

کمپانی‌های تولید فیلم، موسیقی، بازی و دیگر آثار هنری تحت مالکیت پارامونت گلوبال شامل نیکلودیون (سازنده باب اسفنجی) شوتایم (سازنده سریال هوملند) و پارامونت پیکچرز (سازنده پدرخوانده و تایتانیک) است. بستر پخش این کمپانی نیز پلوتو تی‌وی و پارامونت پلاس است. جزو چند سهامدار اول این کمپانی ونگارد، استیت استریت و بلک راک هستند(منبع).

۵. سونی گروپ کورپوریشن (Sony Group Corporation)

در بین تمام کمپانی‌های ذکر شده، سونی گروپ کورپوریشن تنها کمپانی بین المللی است که مقرش در خارج از آمریکا و در ژاپن قرار دارد. می‌دانیم که ژاپن پس از جنگ جهانی دوم تحت استعمار آمریکا است، اما گروه هایی مثل سونی در جهان به عنوان شرکت های ژاپنی مشهورند. این در حالی است که عمده سهام سونی در اختیار شرکت های مدیریت دارایی آمریکایی است! شرکت های اصلی مدیریت دارایی خاص مرکزشان آمریکا است. در کشورهای مختلفی سونی استودیو و نمایندگی و… دارند. سونی در عرصهٔ تولید کالاهای الکترونیکی نیز سرآمد است و کنسول بازی پلی استیشن را همین کمپانی تولید کرده است.

سونی مالک کمپانی‌ها و استودیوهایی مانند کلمبیا پیکچرز (سازنده کد داوینچی) ترای‌استار پیکچرز (سازنده گودزیلا و ترمیناتور دو) سونی پیکچرز انیمیشن (سازنده مرد عنکبوتی در دنیای عنکبوتی) سونی پیکچرز تِلِوِژِن (سازنده سریال بریکینگ بد) و پلی استیشن پروداکشنز (سازنده بازی‌های مشهوری مثل لست آف آس به دلیل مالکیت استودیوی ناتی داگ) سازنده است. بنابراین نقش‌های مختلفی از تولید فیلم و انیمیشن و بازی، تا پخش فیلم و حتی تولید سخت افزارهای الکترونیکی را این کمپانی بر عهده دارد. این کمپانی شبکه‌ها و بسترهای مختلفی برای پخش و انتشار هم در اختیار دارد.

عمده سهامداران این کمپانی را همان گروه‌های اقتصادی آمریکایی همچون ونگارد، مورگان استنلی و بلک راک تشکیل می‌دهند. بنابراین این تفکر که سونی متعلق به ژاپن است صحیح نیست. بله بعضی سهامداران ژاپنی هم در سونی سهیم هستند؛ اما ده سهامدار برتر همین گروه‌های مالی شبه بانک که بالاتر توضیح دادیم هستند(منبع).

۶. آمازون(Amazon)

آمازون در کنار آلفابت، اپل، متا و مایکروسافت پنج غول تکنولوژی آمریکا را تشکیل می‌دهند. آمازون از حمل و نقل و خرید و فروش اقلام مصرفی تا حوزه سلامت و تکنولوژی و هوش مصنوعی فعالیت دارد.

از بسترهای پخش فیلم مثل پرایم ویدئو (Prime Video) و بستر استریم بازی مثل توییچ(Twitch) تا آودیبل (Audible) که بستر پخش کتاب صوتی بوده و سایت آی‌‌ام‌دی‌بی (IMDB) که سایت نقد و معرفی فیلم است، همگی به آمازون تعلق دارند. کمپانی مترو گلدوین میر (سازنده هابیت) هم توسط همین کمپانی خریداری شده است. سه سهامدار اول این کمپانی، ونگارد، استیت استریت و بلک راک هستند(منبع)!

۷. نت فلیکس (Netflix)

نتفلیکس مثل کمپانی‌های فوق، یک کمپانی عظیم با چندین کمپانی زیرمجموعه نیست. اما در تولید آثار هنری و سینمایی بسیار پر کار است؛ از انیمه و انیمیشن گرفته تا سریال‌های پرخرج. نتفلیکس تولیدات جهانی دارد و در کشورهای مختلف جهان (هند، کره، کانادا، انگلستان و…) دست به تولید می‌زند.

نتفلیکس بستر پخش هم دارد که در بسیاری از کشورهای جهان مردم عضو آن می‌شوند تا فیلم‌های روز را ببینند. تا امروز بیش از سیصد میلیون نفر رسما عضو شبکه نت فلیکس هستند و برای دیدن فیلم از این شبکه هزینه پرداخت می‌کنند. چهار سهامدار اول این کمپانی، ونگارد، بلک راک، اف‌ام‌آر و استیت استریت هستند. همان کمپانی‌های همیشگی(منبع)!

۸. اپل تی‌وی پلاس (+Apple Tv)

اپل تی‌وی پلاس یک بستر پخش است که خودش هم فیلم می‌سازد.(سازنده فیلم سینمایی فینچ و ناپلئون) این مجموعه نیز به کمپانی عظیم اپل متصل است که یکی از پنج غول تکنولوژی امریکا به حساب می‌آید. سه سهامدار اول کمپانی اپل (کمپانی مادر اپل پلاس) ونگارد، بلک راک و استیت استریت هستند(منبع)!

بعضی کمپانی‌های مستقل و حاشیه‌ای

در کنار چند غول اصلی هالیوود می‌توان به کمپانی لاینز گیت (سازنده جان ویک) و اِی بیست و چهار (سازنده جنگ داخلی و میدسامر) اشاره کرد که مستقل فیلم می‌سازند. بعضی مثل لِجِندِری اینترتینمنت (سازنده سیصد و بتمن) یا بلوم‌هوس پروداکشنز (سازنده مگان) هم مشترکا و در همکاری با هشت کمپانی بزرگ فیلم تولید می‌کنند.

با اینکه این کمپانی‌ها با عنوان مستقل شناخته می‌شوند، اما با مراجعه به سهام این شرکت‌ها می‌بینیم که حتی بعضی از همین گروه‌های مستقلّ هم بخشی از سهامشان تحت اختیار شرکت‌های مدیریت دارایی است. اما چون مستقل هستند و مقدار سهام خصوصیشان دقیق منتشر نشده است، مشخص نیست شرکت‌های مدیریت دارایی بیشترین سهام را دارند یا صرفا بخشی از سهام در اختیار این گروه‌ها است.

این کمپانی‌ها نیز حتما در انتشار محتوا به کمپانی‌های اصلی وابسته‌اند. اما در تولید هم ممکن است یک اثر را مشترکا با کمپانی بزرگ‌تری بسازند و طبیعتا باز هم همان کمپانی‌ها در حال ساخت فیلم هستند. از طرفی وقتی جریان اصلی در اختیار عده‌ای خاص باشد، فیلمسازهای مستقل هم مجبورند به رنگ جماعت دربیایند تا هم جلوی کارشان گرفته نشود و هم سلیقه عمومی (که همان کمپانی‌های اصلی شکل دادند) با آن‌ها همراهی کند.

لازم به ذکر است که بنیانگذاران بسیاری از کمپانی‌های ذکر شده (مثل والت دیزنی، برادران وارنر، نتفلیکس و…) یهودی یا ماسون بوده‌اند. اما مسئلهٔ ما در اینجا یک شخص نیست؛ بلکه یک ساز و کار زرسالارانه است که ایجاد شده و افراد مختلفی آن را در طول زمان به پیش می‌برند. در ادامه به کمپانی‌های تولید بازی ورود می‌کنیم.

 

کمپانی‌های تولید بازی‌های کامپیوتری

بازی‌های کامپیوتری از حیث تأثیرگذاری حتی از فیلم‌های سینمایی هم قوی‌تر هستند.‌ زیرا گیمر در هنگام بازی، با جهان بازی تعامل می‌کند و به تعبیر متخصصین، به حالت غوطه‌وری و غرق‌شدگی می‌رسد(منبع برای مطالعه بیشتر). بنابراین پرداختن به بازی‌های کامپیوتری خصوصا با گستردگی‌اش در بین مردم ما ضروری به نظر می‌رسد.

کمپانی‌های اصلی تولید و نشر بازی

۱. مایکروسافت(Microsoft)

کمپانی مایکروسافت یکی از پنج غول تکنولوژی آمریکا است. این کمپانی بین‌المللی فعالیت‌های بسیار زیادی در عرصهٔ تکنولوژی دارد و علاوه بر تولید کنسول بازی ایکس باکس، چندین استودیوی بازی‌سازی (برای کنسول، کامپیوتری و موبایل) به مایکروسافت متعلق است. نام استودیو ابتدا و نام یک بازی شاخص از آن استودیو در پرانتز خواهد آمد.

استودیوهای بازی‌سازی مایکروسافت:

1.Industries 343 (Halo)
2. The Coalition (Gears of War)
3. Bethesda Game Studios (The Elder Scrolls, Fallout, Starfield)
4. id Software (DOOM, Quake)
5. Arkane Studios (Dishonored, Deathloop)
6. MachineGames (Wolfenstein)
7. Obsidian Entertainment (The Outer Worlds, Avowed)
8. Ninja Theory (Hellblade)
9. Playground Games (Forza Horizon, Fable)
10. Double Fine Productions (Psychonauts)
11. Mojang Studios (Minecraft)
12. Activision Blizzard (Call of Duty, Diablo, Overwatch, Warcraft)
13. Blizzard Entertainment (Diablo, Overwatch, World of Warcraft)
14. Infinity Ward (Call of Duty: Modern Warfare)
15. Treyarch (Call of Duty: Black Ops)
16. King (Candy Crush)
17. Tango Gameworks (The Evil Within, Hi-Fi Rush)
18. inXile Entertainment (Wasteland, Clockwork Revolution)
19. Undead Labs (State of Decay)
20. World’s Edge (Age of Empires)
21. Alpha Dog Games (بازی‌های موبایل مانند Ninja Golf)

سه سهامدار اول این کمپانی ونگارد، بلک راک و استیت استریت هستند(منبع).

۲. کمپانی‌های بازی‌سازی شرکت سونی:

1. Naughty Dog ( The Last Of Us)
2. Santa Monica Studio (God Of War)
3. Insomniac games (Marvel Spiderman)
4. Guerrilla Games (Horizon Zero Dawn)
5. Sucker punch Productions (Ghost Of Tsushima)
6. Polyphony Digital (Gran Turismo)
7. Bend studio (Days Gone)
8. Housemarque (Returnal)
9. Team Asobi (Astro Bot)
10. London Studio (بازی‌های وی‌آر)
11. Firesprite (بازی‌های وی‌آر)
12. Haven Studios
13. Valkyrie Entertainment (God Of War)
14. Blue Point Games (Demon’s Souls)

گفتیم که عمده سهامداران سونی گروپ کورپوریشن که کمپانی مادر سونی گیمز استودیوز است، متعلق به همان گروه‌های سرمایه‌گذاری همیشگی است. سونی و مایکروسافت بدلیل مالکیتشان بر پلی استیشن، ایکس باکس و سیستم‌های ویندوز، طبیعتا بستر انتشار را در قبضهٔ خود دارند. بنابراین می‌توانند یک بازی را که به صورت مستقل ساخته شده، در بستر خود منتشر نکنند. یعنی علاوه بر ده‌ها استودیوی عظیم بازی‌سازیشان، عرصهٔ گیم را با انتشار یا عدم انتشار یک بازی مدیریت می‌کنند.

۳. گروه‌های بازی‌ساز زیرمجموعه تیک تو اینتراکتیو (Take Two Interactive)

1. Rockstar Games (GTA V)

2. 2k Games (Bioshock Games)

3. Gearbox Software (Borderlands)

4. Zynga(farmville)

چهار سهامدار اصلی این کمپانی، ونگارد، بلک راک، پابلیک اینوستمنت فاند و استیت استریت هستند(منبع).

۴. گروه‌های بازی‌ساز زیرمجموعه الکترونیک آرتس (Electronic Arts)

1. EA Sports (Fifa)
2. Dice (Battlefield)
3. Bioware (Mass Effect)
4. Respawn Entertainment (Apex Legends)
5. Maxis (Sims)

چهار سهامدار اصلی این کمپانی دقیقا مثل مورد قبلی، ونگارد، بلک راک، پابلیک اینوستمنت فاند و استیت استریت هستند(منبع)!

۵. گروه‌های بازی‌سازی زیرمجموعه تنسنت (Tencent)

1. Riot Games (League Of Legends)
2. Supercell (Clash Of Clans)
3. Epic Games (Fortnite)
بخشی از سهام اپیک گیمز متعلق به سونی، بخشی به والت دیزنی و عمدهٔ سهام در بین کمپانی‌ها، در اختیار تنسنت است.
4. Grinding Gear Games (Path Of Exile)

5. Timi studios(call of duty mobile)
6. Lightspeed studios(pubg mobile)
7. Aurora studio groups(ring of asylum)
8. Morefun studios (Darkzone breakout)
عمده سهام تنسنت در اختیار پروسوس ان.وی، ونگارد و بلک راک اس(منبع). پروسوس یکی از کمپانی‌های بین المللی سرمایه‌گذاری است که در چندین کشور نمایندگی دارد و افراد مختلف با ملیت‌های متنوع در آنجا کار می‌کنند(منبع). پروسوس خودش متعلق به نَسپرس است(منبع) و نَسپرس متعلق به پابلیک اینوستمنت کورپوریشن(منبع). پابلیک اینوستمنت کورپوریشن هم رسما متعلق به دولت افریقای جنوبی است! دولت افریقای جنوبی دپلتی سکولار است و حتی رییس جمهور کنونی آن، سیریل رامافوسا از همجنس‌بازی حمایت کرده است(منبع).

مجموعا می‌توان گفت افریقای جنوبی و دولتش جدال خاصی با غربِ گلوبالیست‌ها ندارد و با روابط حسنه‌ای که با غرب پیدا کرده، در پازل غرب بازی می‌کند. هر چند گرایش سیاسی‌اش با دموکرات‌های امریکایی نزدیک است. اجلاسی با عنوان G20 متشکل از بزرگ‌ترین سرمایه‌داران جهان نیز از کشورهای مختلف جهان (از عربستان سعودی و چین و روسیه تا آمریکا و برزیل و…) دور هم جمع می‌شوند. به ادعای سایت این گردهمایی، هشتاد و پنج درصد جی‌دی‌پی جهان در اختیار این گروه است(منبع). در این اجلاس علاوه بر موضوعات کلان اقتصادی، به مسائل فرهنگی و آموزشی نیز می‌پردازند. محوریت این اجلاس افریقای جنوبی است(منبع). بنابراین به نظر می‌رسد آفریقای جنوبی بعد از تهی شدن از فرهنگ بومی‌اش، در سطوح کلان سیاسی نیز به سمت گلوبالیسم حرکت می‌کنند و مالکیت تنسنت توسط این حکومت نیز در راستای جهانی‌سازی یا همان نظم نوین جهانی است.

جالب توجه است که استودیو تنسنت در تولید بازی‌های موبایلی هم به شدت فعال است. عده‌ای گمان می‌کنند چون مرکز این کمپانی در چین است، بنابراین تنسنت چینی است. علاوه بر سهامداران تنسنت که قبلا توضیح دادیم، می‌بینیم که بعضی بازی‌های خاص مثل کال آف دیوتی که متعلق به کمپانی مایکروسافت است، نسخهٔ موبایلی‌اش را تنسنت منتشر کرده است! این یعنی هماهنگی کمپانی‌های بزرگ و همسویی با همدیگر، تا حدی که آثار همدیگر را در بسترهای مختلف فرآوری و منتشر می‌کنند.

شرکت‌های مستقل بزرگ در حیطهٔ بازی‌سازی

1. CD Project Red (witcher)

علی‌رغم مستقل بودن شرکت سیدی پراجکت رد، این شرکت در توزیع بازی به کمپانی‌های دیگر وابسته بوده و مثلا بازی سایبرپانک توسط برادران وارنر در آمریکای شمالی توزیع شد(منبع).

2. FromSoftware (Elden Ring)

بخشی از سهام فرام سافتور متعلق به سونی است(منبع). کادوکاوا هم که عمده سهام فرام سافتور را در اختیار دارد همکاری و مشارکتی را با سونی در مسائل مالی ایجاد کرده‌اند. همچنین همین نوع قراردادهای اساسی را با تنسنت ایجاد کرده است‌. با این احوال سونی به دنبال تصاحب کامل این شرکت است(منبع). حتی بیشتر از این موارد، جالب است بدانیم که بیشترین سهام کادوکاوا را سونی در اختیار دارد! تنسنت هم سومین سهامدار این شرکت است(منبع).

3. Valve (Dota 2)

گیب نیوئل (Gabe Newell) بزرگ‌ترین سهامدار شرکت وَلوْ است. هر چند سهام این شرکت به صورت خاص عرضه شده و اطلاعات خاصی از پشت پرده‌اش نداریم، اما گیب نیوئل خودش در مایکروسافت رشد کرده است و طبیعتا پس از جدایی و تاسیس کمپانی خودش، همان تفکر را دنبال می‌کند. پلتفرم استیم هم متعلق به کمپانی ولو است.

4. Capcom (Resident Evil)

شرکت کپکام پرچم ژاپن را از بازی استریت فایتر حذف کرد تا بازی بین‌المللی باقی بماند(منبع)! جدیدا هم عربستان سعودی پنج درصد شرکت کپکام را خریده است(منبع)! این مسائل نشان می‌دهد که حتی همین کمپانی‌های مستقل هم نگاه جهان‌وطنی دارند و اصلا به تمام معنی مستقل نیستند.

5. Bandai Namco (Tekken)

باندای نَمکو هم متعلق به شرکت مادرش با عنوان نمکو هولدینگز (Namco Holdings) است. این شرکت مادر، خودش بخشی از سهامش را در اختیار جی‌پی مورگان قرار داده است! اما بیشترین سهام این کمپانی متعلق به میتسوبیشی و یکی از بانک‌های ژاپن است. میتسوبیشی هم سهامش در اختیار بعضی بانک‌های ژاپنی، بعضی بانک‌های امریکایی مثل بانک استیت استریت و جی‌پی مورگان و حتی دولت نوروژ است(منبع)!

بنابراین باز هم شرکت مادر استقلال ندارد و آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها در آن سهیم‌اند. همچنین قابل توجه است که دولت‌ها در بخش‌های مختلف رسانه‌ای سرمایه‌گذاری کرده‌اند. این مساله نشان می‌دهد که علاوه بر پول‌سازی این کمپانی‌ها، جهتدهی به فرهنگ جهانی کاملا با قدرت‌های دولتی جهان اتفاق می‌افتد. این در حالی است که عده‌ای ناآشنا با مباحث تخصصی در کشور ما به دنبال خصوصی‌سازی فرهنگ و حتی آموزش هستند.

۶. گروه‌های تحت مالکیت یوبی‌سافت (Ubisoft)

1. Ubisoft Montreal (Assassin’s Creed, Far Cry)
2. Ubisoft Paris (Just Dance)
3. Massive Entertainment (The Division)
4. Ubisoft Quebec (Assassin’s Creed Odyssey)
5. Ubisoft Reflections (Driver)
عمده سهام یوبیسافت متعلق به ونگارد، آی شیرز و فیدلیتی است که از همان چند شرکت امریکایی زرسالار هستند(منبع).

۷. گروه‌های تحت مالکیت سگا (SEGA)

1. Creative Assembly (Total War)
2. Atlus (Persona, Shin Megami Tensei)
3. Sonic Team (Sonic the Hedgehog)
4. Ryu Ga Gotoku Studio (Yakuza, Like a Dragon)
سه سهامدار اصلی سگا اچ‌اس کمپانی (آمریکایی)، یکی از بانک‌های ژاپنی و بانک استیت استریت(آمریکایی) هستند. در بین ده سهامدار اصلی نیز ترکیبی از بانک‌های ژاپنی و امریکایی دیده می‌شود(منبع). دومین سهامدار هم یک شرکت کره‌ای است!

۸. ایمبریسر گروپ (Embracer Group)

1. THQ Nordic
2. Crystal Dynamics (Tomb Raider)
3. Eidos-Montréal (Deus Ex)
4. Saber Interactive (World War Z)
5. Coffee Stain (Valheim, Deep Rock Galactic)
6. Plaion (Dead Island)
چند فرد حقیقی، ونگارد آمریکایی و چند شرکت اروپایی-امریکایی دیگر سهامدار این شرکت هستند. این کمپانی از آن مجموعه‌هایی است که از غرب آسیا عضو زیاد دارد. حتی عربستان سعودی هم در این کمپانی به عنوان دومین سهامدار شناخته می‌شود(منبع).

۹. وارنر برادرز گیمز (Warner Bros. Games)

1. NetherRealm Studios (Mortal Kombat)
2. Rocksteady Studios (Batman: Arkham)
3. Monolith Productions (Middle-earth: Shadow of Mordor)
قبلا در وارنر برادرز دیسکاوری خط و ربط کمپانی مادر این مجموعه را شناختیم.

۱۰. گروه‌های همکار یا تحت مجموعه نینتندو (Nintendo):

1. Nintendo EPD (The Legend of Zelda, Mario, Animal Crossing)
2. Retro Studios (Metroid Prime)
3. Monolith Soft (Xenoblade Chronicles)
4. HAL Laboratory (Kirby)
4. Intelligent Systems (Fire Emblem)
سهامداران نینتندو چندین بانک ژاپنی و امریکایی (همان همیشگی‌ها! جی‌پی مورگان چیس و استیت استریت و سی‌تی بانک و…) هستند(منبع). در ادامه به سراغ کمپانی های سازنده انیمه میرویم.

کمپانی‌های سازنده انیمه

الف. Bandai Namco که استودیو های زیر را دارد:

1. Sunrise (Code geass, Gundam)
2. Bandai namco Filmworks (Blue Luck)
توضیحات پیرامون بندی نمکو در بخش بازی گفته شد.

ب. Sony Group Corporation که استودیوهای زیر را دارد:

1. Aniplex (Bleach, Blue Exorcist)
2. A1 Pictures (Sword Art Online, Demon Slayer)
3. Clover Works (Spy X Family)
4. Crunchyroll (بستر پخش و انتشار انیمه)
5. Crunchyroll Studios (FreakAngels)
سونی را قبلا توضیح دادیم. جالب توجه است که مهم‌ترین بستر انتشار انیمه (کرانچی‌رول) متعلق به سونی است.

ج. kadokawa Corporation که استودیوهای زیر را دارد:

1. Engi (Medalist)
2. Kinema Cetrus (Made In Abyss)
در بخش بازی ذیل کمپانی فرام سافتور دیدیم که کادوکاوا با تنسنت و سونی همکاری‌های نزدیک دارد.

د. MadHouse (Paprika, Hunter x Hunter)

مدهوس متعلق به نیپون تیوی (Nippon Tv) است. عمده سهام نیپون تی‌وی (به اختصار NTV) در اختیار خاندان کمپانی به نام یومیوری شیمبون هولدینگز است(منبع). خود این کمپانی هم توسط خاندان شُریکی (Shoriki Family) اداره می‌شود که از خاندان‌های بزرگ حاکم بر رسانه در ژاپن هستند(منبع). اولین سهامدار نیپون تی‌وی این خاندان هستند. دومین سهامدار هم کمپانی زرسالار کپیتال گروپ آمریکایی است(منبع). البته کمپانی‌های اروپایی و آمریکایی مختلفی در کنار کمپانی‌های ژاپنی در این شرکت سهامدار هستند.

ه. Toei Animation

بیشترین سهام این کمپانی متعلق به دو گروه آساشی شیمبون کمپانی و تویی کمپانی است(منبع). عمده سهام گروه آساشی شیمبون تی‌وی متعلق به آساشی شیمبون کمپانی و تویی کمپانی است! یعنی تویی کمپانی علاوه بر اینکه مستقیما در تویی انیمیشن سهام دارد، خودش در یک کمپانیِ زیرمجموعهٔ آساشی هم سهامدار اصلی است! بنابراین مشخص است که این گروه‌های ژاپنی قدرت را در بین خودشان تقسیم کرده‌اند(منبع).

و. Tms Entertainment (Detective Conan)

این کمپانی متعلق به شرکت سگا است که قبلا در بخش بازی خط و ربط مالی سگا را توضیح دادیم.

ز.Studio Ghibli (Spirited Away)

عمده سهام استودیو جیبلی که به میازاکی و آثارش شناخته می‌شود، متعلق به نیپون تی‌وی است که در استودیو مدهوس دیدیم علاوه بر یک خاندان ژاپنی، کپیتال گروپ امریکایی بزرگ‌ترین سهامدار آن است(منبع).

ح. Ig Port(psycho-pass)

عمده سهامداران آیجی پورت را مالک شرکت، گروه دنتسو و نیپون تیوی تشکیل می‌دهند. نیپون تی‌وی را قبل از این باز کردیم، اما سهام گروه دنتسو عمدتا متعلق به بعضی نهادها و بانک‌های ژاپنی است. هر چند سهامدار سوم این گروه کمپانی نورثرن تراست امریکایی با حدود شش درصد سهام و سهامدار هشتم هم استیت استریت است(منبع). بنابراین با گروهی از ژاپنی‌های انترناسیونال و ترکیب شده با ابرسرمایه‌دارهای امریکایی طرف هستیم.

ط. Science Saru(Dan Dan The colors Within)

این کمپانی متعلق به شرکت توهو است(منبع). توهو بیشتر سهامش متعلق به شرکت هانکیو هانشین هولدینگز است(منبع اول منبع دوم). اما سهام هانکیو هانشین هولدینگز عمدتا متعلق به بلک راک و ونگارد است(منبع)! بنابراین باز هم همان کمپانی‌ها با چند واسطه در این شرکت سهم دارند.

چند کمپانی انیمه سازی مستقل:

الف. Ufotable (Demon Slayer)

این کمپانی متعلق به یک فرد ژاپنی است و سهامش به صورت عمومی عرضه نشده است. یوفوتیبل با انیمه شیطان کش مشهور شد و تولیدات زیادی ندارد. اما همین شیطان‌کش هم برای انتشار در آمریکا نیاز به لایسنس (لایسنس انیمه یعنی یک شرکت پخش‌کننده در منطقه‌ای خاص به آن زبان انیمه را پخش می‌کند و باید این شرکت مجوز یا همان لایسنس را بدهد تا انیمه به صورت جهانی منتشر شود و محدود در ژاپن نماند) از انیپلکس داشت که پیشتر خط و ربط انیپلکس را توضیح دادیم(منبع).

ب. Bones(Fullmetal Alchemist)

سهامداران این شرکت هم به دلیل عرضه نشدن سهامش به صورت عمومی مشخص نیست. اما در سایت این شرکت به همکاری با کادوکاوا، نت فلیکس و انیپلکس تصریح شده است(منبع).

ج. Kyoto animation(Violet Evergarden)

این کمپانی هم سهام عام ندارد و کاملا خصوصی است. اما برای پخش انیمه‌هایش به نتفلیکس و فانیمیشن(بستر انتشار انیمه که متعلق به سونی بود و تعطیل شد) وابسته است.

د. Mappa

ماپا یکی از مهم‌ترین کمپانی‌های انیمه سازی است که تولیدکننده اتک ان تایتان است. این کمپانی سهامش به صورت عام عرضه نشده است. اما بنیانگذار و صاحب این کمپانی، ماسائو مارویاما است(منبع). مارویاما قبلا در استودیو مدهوس مشغول بود، از بنیانگذار مدهوش به حساب می‌آمد و ریاست آنجا را برعهده داشت. گفتیم این استودیو متعلق به نیپون تیوی است. اما بعد کناره‌گیری کرد و استودیوی ماپا را تأسیس نمود(منبع). هر چند این کمپانی برای پخش آثارش به بسترهای پخش وابسته است و مثلا فصل چهارم انیمه اتک آن تایتان را مجموعه NHK که مجموعه رسانه‌ای و تلویزیونی وابسته به حکومت ژاپن است پخش کرده است(منبع اول و منبع دوم)

جمع‌بندی و نتیجه‌گیری

در این یادداشت دیدیم که تمام کمپا‌نی‌های اختاپوسی در زمینهٔ فیلمسازی، بازی‌سازی و انیمه، متعلق به شرکت‌های مدیریت دارایی بودند. گروه های چند ملیتیِ و گلوبالیستی. شرکت‌هایی مثل دیزنی، سونی و مایکروسافت خودشان هم صاحب بستر انتشار بودند و همین باعث می‌شود کمپانی‌های مستقلی که در حال تولید هستند، در انتشار به این گروه‌ها وابسته باشند. بنابراین لازم نیست تمام این کمپانی‌ها مستقیما تحت تسلّط این چند کمپانی خاص باشند.

کمپانی‌های اختاپوسی با تولید و انتشار وسیع آثارشان، برای مردم سلیقه می‌سازند و طبیعتا دیگر تولیدکنندگان نیز برای اینکه نظر مردم را جلب کنند بایستی در همان فضا جلو بروند. اگر هم ساز ناکوک بزنند، طبیعتا کمپانی‌های بزرگ‌تر اجازه انتشار به آن‌ها نمی‌دهند. مثل این است که یک کارخانه تولیدی تاسیس کنیم، اما هیچ مغازه‌ای واسطه فروش جنس ما به مشتری نشود! طبیعتا کارخانه ورشکست می‌شود.

اما فرض کنیم یک استودیو آثارش را تولید و به هر نحوی به صورت مستقل منتشر کند. خوب این هم به کمپانی‌های اختاپوسی ضربه‌ای نمی‌زند؛ زیرا افکار عمومی تحت بمباران صدها فیلم و سریال و شبکه خبری و موسیقی و… بر فرض یک یا چند فیلم یا بازی یا…. هم از دستشان در برود، اهداف رسانه‌ای آن‌ها خدشه‌دار نخواهد شد. البته این مسأله هم قابل توجّه است که معلوم نیست در چند دههٔ آینده، همین شرکت‌های مستقلّ هم توسط کمپانی‌های اختاپوسی خریداری شوند.

بنابراین می‌توان گفت چند کمپانی خاص (مثل سونی و دیزنی و مایکروسافت و…) که سهام خودشان تحت تسلط چند گروه خاص است، رسانه‌های مهم جهان (اعم از انیمه، سینما و سریال و بازی‌های کامپیوتری) را قبضه کرده‌اند.

به نظر می‌رسد ما هم اگر بخواهیم در عرصه رسانه جریان ساز باشیم بایستی مجموعه کمپانی های دولتی ایجاد کنیم تا بر اساس راهبردهای ثابت، محتواهای متنوع و جذاب تولید کنیم. البته این یک بعد مسئله است و آموزش رسمی دانشگاهی هم باید ذیل همین گفتمان قرار بگیرد تا در پرتو هماهنگی تربیتی-اقتصادی-سیاسی کشور، به خروجی های مطلوب برسیم. وقتی عربستان سعودی به عنوان یک حکومت قبیله‌ای، در بعضی شرکت‌های مطرح جهان مستقیما سهم خریده است، سخن گفتن از هنر برای هنر یا هنرِ غیر حکومتی، سخنی برآمده از ناآشنایی با رسانه‌های جهان است. دیدیم که علاوه بر دولت آمریکا و ژاپن، بعضی دول افریقایی و اروپایی نیز در این کمپانی‌ها سهم داشتند. اساسا یهود بین الملل به دنبال ائتلافی جهانی است تا بتواند با تسلط بر نخبگان در کشورهای مختلف و حاکم کردن دین نوین جهانی (کابالیسم) به نظم نوین جهانی برسد.

مرحوم استاد محمدحسین فرج نژاد تاکید داشتند که بایستی جریان های رسانه ای را رصد نمود. مثلا کمپانی برادران وارنر هم بازی میسازد، هم انیمیشن و هم فیلم و سریال. با نگاهی جامع می توان دریافت که چرا نگاه فلسفی واحدی از رسانه های متنوع بیرون می آید.ذمی‌توان همین رویکرد را در تحلیل رسانه‌های کشورهای دیگر هم بررسی کرد. اما این یادداشت با بررسی سه مدیوم مهمّ و ریشه‌های آن در چند گروه ابرسرمایه‌دار، می‌توان حدس زد که عمدهٔ فیلم‌ها، سریال‌ها، انیمه‌ها و بازی‌ها بایستی یک تفکر خاصّ را ترویج کنند. زیرا سرمایه‌گذار در نهایت چند گروه محدود هستند.

مخاطبان گرامی و خصوصا متخصصین عرصه نقد بایستی پیش از بررسی اثر به خط و ربط آن به کمپانی ها دقت کنند. همچنین قابل ذکر است که بعضی کمپانی های مذکور مثل اپل یا مایکروسافت صرفا در عرصه تولید فیلم فعال نیستند و فعالیت های مهمی در عرصه فناوری اطلاعات، تکنولوژی و حتی بحث های نظامی هم دارند. احیانا اگر کمپانی جدیدی را دیدیم که در این یادداشت نبود، طبیعی است و با توجه به روش ارائه شده خود مخاطب محترم می توانند کمپانی مادر و سهامش را شناسایی کنند.

نگارنده معتقد است دین مورد نظر غرب جدید و مورد ترویج توسط گلوبالیست ها در راستای جهانی سازی، دین کابالیسم شیطان‌گرا است. اما به عنوان مقدّمه لازم بود که کمپانی‌ها را بشناسیم تا بدانیم که وقتی در تحلیل محتوای آثار به جریان‌های فکری محدودی می‌رسیم، این صرفا ریشه در استعمار فرهنگی غرب ندارد. بلکه استعمار اقتصادی است که منجرّ به استعمار فکری-فرهنگی می‌شود. پس اگر کسی مدّعی شود مثلا ده سریال مشهور، ده بازی پرفروش و ده انیمه پرمخاطب تماما یک تفکر واحد را ترویج می‌کنند، دیگر جای انکار ندارد.